Vanuit Tamarindo reden we naar La Fortuna, een plaatsje rondom de vulkaan Arenal. Op enkele kilometers van de vulkaan Arenal ligt het dorp La Fortuna. Tot 1968 heette het dorp El Burio. Toen, op 29 juli 1968, barstte de Arenal vulkaan uit en werden veel omliggende dorpen verwoest, maar El Burio bleef volledig intact. Na de uitbarsting werd de naam veranderd naar La Fortuna, wat ‘het geluk’ betekent in het Spaans. De laatste grote uitbarsting was in 2010, maar de vulkaan is nog steeds actief.
Maar eerst stopten we onderweg bij een klein riviertje, waar we even konden zwemmen of bijkomen van de lange busreis. Daarna werden we afgezet in het centrum van La Fortuna, met uitzicht op de vulkaan Arenal.
Bij het hotel riep iemand dat ze een luiaard had gezien, hoog in de boom. Wat leuk! Een paar foto’s gemaakt van een slapende luiaard, en toen wilde deze luiaard (lees: ikzelf) ook even gaan slapen en uitrusten voor de avondwandeling. Maar die kans werd mij ontnomen. De luiaard bleek een baby te hebben, en die moest gevoed worden. Wow, een bewegende luiaard, mét baby! Tot dat moment lagen ze altijd doodstil in de boom, met het gezicht verborgen.
Langzaam maar zeker, na wat rek- en strekoefeningen, kwam de luiaard met de baby naar beneden. Soms waren we ze even kwijt, diep verscholen achter de bladeren. En opeens waren ze weer een paar takken lager. Toen ze bijna beneden waren, moesten we écht weg voor de avondtour. Pffff, ik was best teleurgesteld, wáárom nou op dit moment?!
Enfin, we liepen naar het beginpunt van de avondwandeling… Zien we daar een jong luiaardje ook naar beneden komen uit een boom! Het beestje was zo pluizig en schattig, mijn hart! ❤️
Maar ook hier kon ik niet lang van genieten, want de wandeling zou gaan beginnen… Lichtelijk geagiteerd begon ik de tocht, in de hoop dat het gemiste luiaardmoment goedgemaakt zou worden.
We zagen van alles! Vooral klein grut en een schildpadje. Ik had mij vooraf niet goed ingelezen, anders had ik het natuurlijk kunnen weten. Maar die gifkikkertjes zijn evengroot of net iets groter dan je duimtopje! Wow… zo ienieminie, zoals die groene snoepkikkertjes. Zo groot ehhh klein, zijn ze!
Dat was erg lastig te fotograferen in het donker, met een zaklamp, en dan proberen scherp te stellen op een heel klein kikkertje op een bladje. Eigenlijk heb je hier een macro-objectief voor nodig, maar die had ik niet. Nou, gelukkig is er toch nog wat resultaat om met jullie te delen…
Pura Vida, Dex. ❤️
Foto’s exclusief gemaakt door Dexter Reijsmeijer – Dex Fotograaf.
Niet te gebruiken zonder toestemming.
*Klik op een foto voor vergrote weergave.
Dex Fotograaf 