Vogelkijkhutten Ooltgensplaat

In Nederland zijn verschillende soorten vogelkijkhutten. Er zijn veel openbare hutten — die staan soms gewoon langs de weg — voor andere moet je een heel stuk wandelen door het bos, de duinen of de polder. Daarnaast zijn er ook een aantal commerciële hutten, speciaal ingericht voor het fotograferen van vogels en andere dieren. Die hutten kun je boeken voor een hele dag, en je hebt dan kans om prachtige portretten van vogels te maken op kleine afstand. Gewoon in het wild, maar doordat er dagelijks wordt bijgevoerd, komen de vogels daar graag op bezoek. De meeste van die hutten liggen aan de andere kant van het land. En zelf ben ik momenteel niet zo’n vroege vogel, dus om vijf uur ’s ochtends al die kant op rijden… Misschien een keer met een overnachting zo’n hut boeken. Voor een avondje na mijn werk heb ik het dichter bij huis opgezocht: namelijk de drie hutten langs de N59-parallelweg.

Als je Goeree-Overflakkee binnenrijdt via de Haringvlietbrug, dan rijd je over de N59. Langs deze weg liggen drie observatiehutten. Je bereikt ze via de kruising bij Den Bommel; rijd dan langs Hetty’s Verse Patat (een echte aanrader!) en je komt op de Vogelboulevard terecht. Deze hutten zijn niet speciaal gericht op fotografie, want de vogels en eenden zitten vaak te ver weg. Maar het is er altijd prachtig, en bij elk bezoek is er weer iets anders te zien. Je kunt hier heerlijk wegdromen met mooie uitzichten.

Vogelkijkhut De Kluut is de eerste hut, gezien vanaf de Haringvlietbrug. Daarna volgt De Lepelaar, en tot slot De Visarend.

Om De Kluut te bereiken, moet je eerst een klein stukje wandelen. Hier werd ik bijna doofgefloten! Wat een hoop verschillende melodietjes hoorde ik van alle kanten! Maar door de dichtbegroeide struiken en bomen was het lastig te zien wie welk liedje floot. Toch is het me gelukt om een paar van die kleintjes te fotograferen. Zeker geen droomfoto’s, maar het is toch leuker om met íéts thuis te komen dan alleen tinnitus van al dat gefluit. Haha!

Vogelkijkhut De Lepelaar ligt halverwege de N59. Daar moet je een vervelend trapje op en weer af, en nog geen 50 meter verder staat het observatiehutje. Op dit moment zitten er honderden ganzen. Hier zag ik ook een aalscholver die zijn naam eer aan deed: druk in gevecht met een aal! Helaas op flinke afstand, waardoor ik de foto’s flink moest croppen. Maar ik heb zeker genoten van dit spektakel! Uiteindelijk verdween de paling in zijn geheel door de keel van de aalscholver. WOW!

Voor vogelkijkhut De Visarend moet je ook een stukje wandelen — eerst door een donker tunneltje en daarna nog een stukje lopen. Het leuke aan dit hutje zijn de broedende boerenzwaluwtjes. Eén vloog op een haar na tegen mijn hoofd aan. Jeetje, ik schrok me rot!

Oh ja, als je smetvrees hebt… neem dan schoonmaakdoekjes mee (en een vuilniszak om je afval weer netjes mee terug naar huis te nemen). Want die zwaluwtjes hebben de hele hut ondergekakt. 😅

Hoe dan ook, ik heb deze avond toch weer veel gezien. Geen spectaculaire vogels, maar het was een prachtige avond. Het was grauw, geen zonnestralen en geen kleurrijke zonsondergang. Ik moest het doen met een grote rode ondergaande zon. Dit tafereeltje deed mij terugdenken aan mijn reis door Zuidelijk Afrika. Daar had ik bijna dagelijks een grote rode ondergaande zon.

Soorten die ik heb gezien, verdeeld over de drie hutten:
Kneu, vink, grasmus, tjiftjaf, putter, roodborst, tuinfluiter, fitis, zwartkop, rietgors, kleine karekiet, scholekster, witte kwikstaart, houtduif, boerenzwaluw, kokmeeuw, grote mantelmeeuw, fuut, kluut, meerkoet, krakeend, wilde eend, bergeend, brandgans, grauwe gans, aalscholver (met aal), blauwe reiger en grote zilverreiger.

Foto’s exclusief gemaakt door Dexter Reijsmeijer – Dex Fotograaf.
Niet te gebruiken zonder toestemming.

*Klik op een foto voor vergrote weergave.