Het was een tijdje stil op mijn pagina… Privé is er erg veel gebeurd de afgelopen maanden. Los van mijn nog herstellende gezondheid en diverse ziekenhuisopnames ben ik inmiddels ook naar Zeeland verhuisd en besteed ik mijn vrije tijd vooral aan het opknappen van mijn gekochte kluswoning. En dat kost meer tijd dan ik had verwacht en gehoopt…
Ik heb tussendoor natuurlijk wel foto’s gemaakt, maar door alle drukte niet gepubliceerd. Dat wil ik vanaf nu weer oppakken. En ik hoop volgend jaar weer commercieel te kunnen fotograferen. Dan hoop ik dat mijn energie weer onder controle is. In ieder geval hoef ik dan hopelijk niet meer te verbouwen en woon ik in een klein Zeeuws paleisje.
Toen ik in Zeeland kwam wonen, las ik in de dorpskrant over een nieuwe broedkast voor steenuilen. Gaaf, dacht ik meteen! Even opzoeken of er ook een vogelwerkgroep in de buurt is. Zodoende ben ik naar de ledenvergaderingen van zowel de vogelwerkgroep als de roofvogelwerkgroep geweest. Die laatste sprak mij meer aan. Vervolgens ben ik een keer met Henk Castelijns op pad geweest en heeft hij mij enthousiast verteld over het broedproces van roofvogels. Henk onderzoekt al vele jaren roofvogels en is een wandelende encyclopedie. Hij is bovendien gecertificeerd ringer en onderzoeker.
Op een zekere middag kreeg ik een berichtje van Henk dat er, hoe bijzonder ook, bosuiltjes waren aangetroffen in een broedkast van een torenvalk. Erg uitzonderlijk, want die kast is daar niet voor gebouwd. Maar goed, drie jonge bosuiltjes (takkelingen genoemd) werden gezond aangetroffen! 😀 Ze waren zeer schattig en volledig in het dons. Henk zou de uiltjes die avond nog gaan ringen en vroeg of ik mee wilde om foto’s te maken. Natuurlijk, dat leek mij erg gaaf om mee te maken! 😀
Die avond ben ik naar het natuurgebied gereden en ontmoette ik Henk en zijn collega’s. Omdat het torenvalknest niet al te hoog was, volstond een schuifladder. Die werd meegenomen en tegen de boom geplaatst. Een voor een werden de takkelingen voorzichtig in een rugtas gestopt. Daarna volgde een uitgebreid onderzoek op een lief kleedje.
Henk mat de poten en vleugels. Aan de hand daarvan kan hij later bepalen hoe oud ze zijn. Ook werden ze gewogen. Dat ziet er misschien wat gek uit: een elastiekje om de poten en dan al bungelend gewogen worden.
De drie bosuiltjes zagen er gezond uit en werden na een familieportret weer veilig terug in de kast geplaatst. Wat een bijzondere ervaring voor mij als natuurliefhebber. Bedankt, Henk, voor het delen van je grote kennis en kunde! ❤️
Foto’s exclusief gemaakt door Dexter Reijsmeijer – Dex Fotograaf.
Niet te gebruiken zonder toestemming.
*Klik op een foto voor vergrote weergave.
Dex Fotograaf 